Waarheid en Liefde

De weg van de waarheid kan erg "saai" en pijnlijk zijn. De waarheid betekent geen 'verhaaltjes' maken waar je je fijn bij voelt. De objectieve waarheid. Zonder jezelf of een ander voor de gek te houden. 

De waarheid gaat compleet gepaard met "Zien in plaats van kijken". Doordat je ziet, en niet kijkt, zie je de waarheid achter hetgeen waar je ooit een verhaaltje van maakte om jezelf te (laten) misleiden of beter te voelen. 

Van de andere kant, als het 'verhaaltje' geen kwaad kan, kan het een fijne droom zijn.

De weg van de liefde is een gecompliceerde weg. Zonder gehechtheid is deze redelijk makkelijk te bewandelen, je kunt iedereen dan "zijn of haar weg" gunnen, zoals hun pijn, verdriet, vreugde e.d., en toch onvoorwaardelijk (dus zonder voorwaarden) liefhebben.

Als er gehechtheid bij komt, wat kan resulteren in irritatie bij bepaald gedrag, of wanneer je zelf eisen hebt, wordt de weg lastiger.

Voor mij is de weg van de liefde "Alles mag er zijn". Als ik geirriteerd raak, zegt dat iets over mij. 

De weg van waarheid en liefde gaan dus redelijk samen.

Als je kijkt naar een relatie, dus met een levenspartner, kan liefde soms struggle geven. 
Ik ben van mening, dat wanneer je beiden "heel" bent en dus niks van de buitenwereld nodig hebt (of het je zelf geeft), en je onvoorwaardelijk van je zelf houdt, je ook onvoorwaardelijk van de ander kunt houden.
Stel dat je partner deze eigenschappen ook heeft, kun je allebei écht onvoorwaardelijk van elkaar houden, omdat je geen eisen hebt aan elkaar en dan zou zelfs de liefde die je deelt met elkaar 1+1=3 moeten zijn.